Το προφίλ της βίας...

Το προφίλ ενός Χούλιγκαν

Οι χούλιγκαν εκπροσωπούν τη φήμη της ομάδας τους με οποιοδήποτε τίμημα και μέσο, ακόμη και με τη χρήση βίας. Δεν είναι δυνατός ο εντοπισμός των κινήτρων τους, διότι αποτελούν ένα ευρύ φάσμα ατόμων από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις και διαφορετικούς λόγους ανάμειξης. Σ’ αυτό το φαινόμενο τα κίνητρα του καθενός είναι απολύτως προσωπικά και οι καταστάσεις της ζωής του οι οποίες διαμορφώνουν την ιδιοσυγκρασία του και καταλήγουν στον μοναδικό γι’ αυτούς αν και «κίβδηλο» τρόπο εκτόνωσης , τον χουλιγκανισμό. Έτσι διαφαίνεται ότι τα άτομα που υποστηρίζουν αυτή την ιδεολογία προωθούν και την επικοινωνία μεταξύ τους αν και το κάνουν με λάθος τρόπο καθώς ο χουλιγκανισμός αποτελεί «πληγή» για τον αθλητισμό. 

Αξίζει να σημειωθεί πως το μεγαλύτερο ποσοστό των χούλιγκαν κυμαίνεται στις εφηβικές ηλικίες, οι οποίες επηρεασμένες και προσηλυτισμένες από τους προκατόχους τους, καθοδηγούνται και οργανώνονται από αυτούς. Ίσως το νεαρό της ηλικίας τους να μην τους επιτρέπει να δουν καθαρά την ανούσια καταστροφή που προκαλούν και μάλιστα χωρίς αυτό να βοηθά ή να τιμά την ομάδα που υποστηρίζουν, αλλά αντίθετα να την προσβάλλουν. Επηρεασμένοι λοιπόν οι νεαροί και γεμάτοι πάθος για επανάσταση, αδιαφορούν για το γεγονός ότι γίνονται πιόνια σε μια μάχη χωρίς νόημα, αλλά και παράλληλα εγκληματίες και υβριστές του αθλητισμού, αλλά και της ιδεολογίας του! Πάνω απ’ όλα όμως αδυνατούν να κατανοήσουν ότι γίνονται καταπατητές της ελευθερίας της γνώμης και της δημοκρατικής έκφρασης της!

Οι χουλιγκανισμοί για κάποιους είναι ένα ιδανικό και τρόπος ζωής. Έτσι κάποιες ομάδες αυτών των ανθρώπων βγάζουν και τα δικά τους άσματα υπέρ του χουλιγκανισμού. Ένα από αυτά είναι και το πιο κάτω:

         ''Να αρχίσει ο πόλεμος,
          να γίνεται χαμός,
          πόσο μ' αρέσει ο χουλιγκανισμός,
          και ο μπάτσος να σε κυνηγάει σαν τρελός,
          αυτό ρε μάγκα είναι αθλητισμός.'

Το προφίλ του χούλιγκαν επιγραμματικά

•        Νέος από 15 ως 35 ετών και σπανιότερα μεγαλύτερης ηλικίας.

•        Κουκουλοφόρος οπλισμένος με ρόπαλα στιλέτα ή μαχαίρια και συνήθως με ατημέλητη

         εμφάνιση με αρέσκεια στο μαύρο χρώμα,

•        Επικίνδυνος

•        Συνήθως απαίδευτος και με περιορισμένες γραμματικές γνώσεις.

•        Ταγμένος στην ‘ιδέα’ που δεν είναι άλλη από την ποδοσφαιρική του ομάδα

•        Παίρνει μέρος σε οργανωμένες συμπλοκές με αντίπαλους οπαδούς

•        Είναι διαδικτυακά– και όχι μόνο – συνδεδεμένος με άλλες οργανώσεις της ομάδας του

         η με προσφιλείς σε αυτόν οργανώσεις.

Πώς «γίνεται» ένα άτομο χούλιγκαν;

Πηγή: http://anti-researcher.blogspot.gr/

Είναι αδύνατον να ισχυριζόμαστε ότι όλοι οι «χούλιγκαν του ποδοσφαίρου» είναι μιας συγκεκριμένης ηλικίας ή κατηγορίας ή διαθέτουν μια συγκεκριμένη «ψυχοσύνθεση». Επίσης, ο χουλιγκανισμός δεν είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο και επομένως δεν διαθέτει μια μεμονωμένη αιτία. Από την άποψη της οργανωμένης βίας μεταξύ «συμμοριών χούλιγκαν», μια αίσθηση της κοινότητας, ο φυλετισμός και η καθαρή απόλαυση να ασχολούνται με τη διαταραχή στο ποδόσφαιρο είναι προφανώς αποδεικτικά στοιχεία.
Ο ποδοσφαιρικός χουλιγκανισμός ήταν ένα από τα πρώτα ζητήματα που προσέλκυσαν στη μελέτη του ποδοσφαίρου ακαδημαϊκούς, κοινωνιολόγους, ιστορικούς και ψυχολόγους στην ανάπτυξη υποθέσεων επεξήγησης των αιτίων συνέχισης ύπαρξης του χουλιγκανισμού. Οι παράγοντες που ωθούν κάποιον στον χουλιγκανισμό είναι :

α.  Αγχώδης τρόπος ζωής, έλλειψη χώρου και χρόνου εκτόνωσης

H παραβατική συμπεριφορά των νέων είναι διαδεδομένη και θεωρείται από ειδικούς περίπου φυσιολογική, λόγω της φυσικής περιέργειας και του περιπετειώδους πνεύματος που χαρακτηρίζει τα νεαρά άτομα. Οι νεαροί χούλιγκαν, συνήθως δεν συγκροτούν κάποια αντικοινωνική ομάδα με διαφοροποιημένες κοινωνικές αξίες, παρόλο που κάποιοι θεωρούν ότι η βία στα γήπεδα είναι κατά κάποιο τρόπο προέκταση αντίστοιχων κοινωνικών φαινομένων. Σ΄ αυτό το τελευταίο συνηγορούν τα πολλά προβλήματα της εποχής, το κλίμα αβεβαιότητας και η ανασφάλεια που, επειδή πιέζουν ιδιαίτερα τους νέους, αντιδρούν και εκτονώνονται αρκετές φορές και με αυτόν τον τρόπο. Τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, η ανεργία, η έλλειψη παιδείας, ο αλκοολισμός και η χρήση ναρκωτικών, ο φανατισμός, η αντιδραστική συμπεριφορά των νέων και η ανάγκη για εκτόνωση λόγω της πιεστικής καθημερινότητας των αστικών κέντρων είναι οι πιο σοβαρές αιτίες του φαινομένου του χουλιγκανισμού. Οι νέοι προσπαθούν να εκφράσουν την οργή τους για διάφορα θέματα που τους απασχολούν μέσω αυτής της επιθετικής τους συμπεριφοράς. Άμεση συνέπεια του παραπάνω, είναι η μη ικανή στήριξη της νεανικής προσωπικότητας από την κοινωνία, με αποτέλεσμα οι νέοι να ταυτίζονται με την ομάδα τους «νομίζοντας» πως έτσι ικανοποιούν την τάση του ατόμου για συλλογική ζωή.

β.  Οικογένεια

Ο ρόλος της είναι σημαντικός, καθότι πρέπει να διαπαιδαγωγεί σωστά τα παιδιά της και να τα παρέχει εφόδια και ερεθίσματα έτσι, ώστε να μην οδηγηθούν αργότερα να γίνουν μέλη αυτών των «ομάδων».

γ.  ΜΜΕ – Πρότυπα

Αρνητικός είναι ο ρόλος των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ), τα οποία με το να προβάλλουν βίαια πρότυπα οδηγούν τους νέους κατευθείαν σε τέτοιου είδους οργανώσεις. Οι νέοι μη έχοντας ανεπτυγμένη κριτική ικανότητα, δέχονται τις εικόνες χωρίς να τις αξιολογούν και νομίζουν πως αν εισχωρήσουν σε τέτοιες «ομάδες», θα μπορούν να κάνουν επίδειξη δύναμης σε πιο αδύναμους.

Οι νέοι βλέποντας από την τηλεόραση διάφορα αθλητικά γεγονότα στα οποία οι αθλητές δίνουν «το κακό παράδειγμα», υιοθετούν αυτές τις συμπεριφορές, διότι από τη μία δεν είναι σε θέση να αξιολογήσουν τέτοιες καταστάσεις και από την άλλη θεωρούν τους αθλητές ως τα ιδανικά πρότυπα. Τις επιθετικές συμπεριφορές πολλαπλασιάζει η δυναμική που έχουν οι οργανωμένες ομάδες και φυσικά η ανωνυμία που εξασφαλίζει το πλήθος. Έτσι, η ποινική καταστολή γίνεται ακόμη πιο δυσχερής και ο παραδοσιακός αποτρεπτικός της ρόλος περισσότερο ανεπιτυχής. Το γεγονός ότι η βία στα γήπεδα δεν μπορεί να είναι, ως γενικότερο κοινωνικό φαινόμενο, ανεξάρτητο από την γενικότερη παθογένεια της κοινωνίας, καθώς και την επένδυση ισχυρών οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων σ’ αυτό το χώρο, το επιβεβαιώνουν παράλληλες συμπεριφορές που εκδηλώνονται σχεδόν πανομοιότυπα, όταν για παράδειγμα μετά από μια ειρηνική διαδήλωση, ομάδα νεαρών ξεφεύγει από την πορεία και προβαίνει σε ανεξέλεγκτες καταστροφές.

Στην όξυνση του φαινομένου ιδιαίτερο ρόλο παίζει ο αθλητικός τύπος. Η λειτουργία του τελευταίου είναι ταυτισμένη με την εξυπηρέτηση στενών οικονομικών συμφερόντων. Η απόλυτη ταύτιση με την ομάδα, που μπορεί να την προβάλλουν σαν ιδέα για να είναι καλά κρυμμένη η επιχειρηματική δραστηριότητα των επιτηδείων του χώρου, γεννά φανατισμό. Για παράδειγμα, η θεοποίηση των ποδοσφαιριστών και η αποθέωσή τους με τους πηχυαίους τίτλους, προωθεί την κατασκευή φανατικών οπαδών έτοιμων για όλα.

δ.  Ανεργία

Ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας, που αυξάνει τα ήδη μεγάλα ποσοστά βίας. Ο νέος, ο οποίος είναι άνεργος, ψάχνει να βρει έναν τρόπο να εκφράσει την οργή του προς την κοινωνία και καταφεύγει σε τέτοιου είδους δραστηριότητες. Έτσι λοιπόν ένα μικρό ποσοστό αυτών που δημιουργούν επεισόδια στα γήπεδα είναι απογοητευμένοι νέοι οι οποίοι εξωτερικεύουν το συναίσθημα της αντίδρασης με αυτόν τον τρόπο. Χωρίς εργασία ο νέος δεν εκτονώνει την ενεργητικότητά του, πράγμα που σημαίνει ότι συσσωρεύει όλη του την ενέργεια και την μετατρέπει σε βίαια συμπεριφορά εντός των γηπέδων.

ε.  Παιδεία – Εκπαίδευση

Το σχολείο δεν προσφέρει, όπως θα έπρεπε, αθλητική παιδεία η οποία θα είναι ικανή αργότερα να οδηγήσει τους νέους στο να γίνουν φίλαθλοι και όχι φανατικοί οπαδοί. Η εκπαίδευση προσλαμβάνοντας τεχνοκρατικό χαρακτήρα παραμέλησε τον αθλητισμό και το λεγόμενο ιδεώδες.

στ.  Χρήση οινοπνευματωδών

Η χρήση οινοπνευματωδών έχει χαρακτηριστεί ως παράγοντας – κλειδί για τον προσδιορισμό του κατά πόσον σχετίζεται με τον «χουλιγκανισμό». Στην πραγματικότητα η σχέση μεταξύ οινοπνεύματος και βίας, και διαταραχής γενικότερα, είναι πολυσύνθετη και δεν υπάρχει ακόμη καμία επιστημονική απόδειξη ότι η κατανάλωση οινοπνεύματος προκαλεί βία. Ωστόσο, υπάρχει μια πολύ ισχυρή αντιστοιχία μεταξύ κατανάλωσης οινοπνεύματος και κοινωνικών διαταραχών, καθώς η διαχείριση πρόσβασης στα οινοπνευματώδη μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στο αν θα προκύψει διαταραχή πλήθους.

Διαβάστε μια πραγματική συνέντευξη με έναν χούλιγκαν